اشک زلال

دختری تک و تنها درجنگلی زندگی میکرد. پدرش قبل از تولد و مادرش هم درسیزده سالگی ازدست داده بود .

دختربیست سالش شده بود، بعد ازفوت مادرش هروز کنارقبرش می نشست وآرام گریه میکرد و هربارهم با تکه سنگی کوچک زمین را می کند انقدر این کاررا تکرار شده بود که زمین تبدیل به یه گودال کوچک شده بود. گودال از اشکای زلالش تر میشد .

او دیگر صدای زوزه ی سگ و شغال و روباه نمی ترسید و ازتنهایی شب وحشتی نداشت ، تااینکه یه شب درخواب فرشته ای دستش را گرفت و گفت :

آروز کن ! هرآرزویی داشته باشی برآورده میکنم. اشکای زلال تو منو به اینجا آورده

دختر: من ذره ، ذره اون گودال رو کندم با دستام کندمو با اشکام ترشون کردم آرزو میکنم وقتی اون گودال انقدر کنده شد که به اندازه ی قبری برای من دراومد منم آروم بگیرم کنار مادرم برای همیشه

فرشته قبول کرد اما ناراحت شد که چرا دخترک آروزی بهتری نکرد.  دختر مثل روزای قبل کنار قبر مادرش آرام گریه میکرد وبا همان سنگ مشغول کندن میشد.

یه روز که کنار قبر مادرش نشسته بود سایه ای را بالاسرش حس کرد، سرش را بلند کرد و جوانی رعنا روزیبا رو را دید که نگاهش میکند، در اولین لحظه ترسید اما نگاه مهربان وگرم پسرجوان ترس را ازدلش دور کرد، چند لحظه ای نگاهشان بهم گره خورده بود که بالاخره پسر به حرف آمد وگفت:

من فکر نمیکرد اینجا کسی زندگی کنه ؟ اینجا تنها زندگی میکنی ؟

دختر با سر جوابش را داد

پسر- چطوری ؟

دختر اشکایش را پاک کرد وبدون حرف به کلبۀ چوبی اش رفت.

پسربا صدای بلند تر طوری که دختر بشنود گفت :

از من نترس من تازه جنگل بان این جنگل شدم ، آخه قاچاق چی ها ی چوب زیاد شدن

دختر دیگر صدای پسررا نشنید.فردای آن روز وقتی دختر برای جمع کردن هیزم به کمی پایین تر از جنگل رفته بود پسر را دید که قدم میزند و پسربادینش برای کمک به طرف دخترآمد.

پسر- اول جنگل کلبه ی نگهبانی منه اونجا خیلی هیزم دارم برات میارم دیگه تو دنبال هیزم نگرد.

 دخترباز بدون اینکه حرفی زده باشد هیزم های جمع شده را بست وبر دوش اش گذاشت و به حالت دو به طرف کلبه رفت.

قلبش به شدت میلرزید و دستانش سرد بود دست سردش را به روی قلب نا آرامش گذاشت، نفس عمیقی کشید اما قلبش آرام نگرفت ، شروع کرد به گریه کردن و شکایت ازخدا

خدا یا این چه سرنوشتیه من زندگی میخواستم بستی راهموحالا که مرگ میخوام بازمیکنی راهمو، خودتت میدونی که چه لحظه های تلخی رو گذروندم و دارم میگذرونم. خودت میدونی قاچاقچیای چوب چه بلایی سرم آوردن، و مادرم بخاطرمن دق کرد.

پدرومو هم همین قاچاق چیا کشتن توهمین جنگل من ازدست اونا به اینجا که آخرجنگله پناه آوردم تا دست کسی به من نرسه،حالا هم همین قاچاق چیا باعث شدن این پسربه اینجا بیاد وجنگلبان اینجا بشه،لعنت به قاچاق چی ها، لعنت به این قلبم که آروم نمی گیره.

دختربه کنارگودال رفت و سعی کرد بیشتر بکنه اما خیلی زود خسته شد و کنار گودال به خواب رفت وقتی بیدارشد خودشو تو کلبه دید و پسررا بالای سرش

پسر- بیدارشدی؟ چرا بیرون خوابیده بودی ؟ هوای بیرون سرده دیدم مریض میشی آوردمت ...

دخترنگاهی به گوشه کلبه انداخت پشته ای از هیزم بود. سرش رو پایین گرفت و آروم گفت :

ممنون

پسر- می تونم بپرسم چرا اونجا میشینی و زمین رو میکنی

دختر درعوض جواب فقط اشک ریخت

پسر- ببخشید نمی خواستم ناراحتت کنم

پسردستمالی از جیبش درآورد و به طرف دختر گرفت وبعد ازکلبه بیرون آمد، پسردر دلش گفت: کاش میدونستی چه آتیشی به دلم انداختی که فقط با دیدن تو آروم میشم.

دخترهم در دل دلش گفت : کاش هیچوقت نمی دیدمت که نتونم قلبمو آروم کنم. تو لیاقتت یه دخترپاکه نه من که به دست اون خوکها کثیف شدم.

دختروقتی مطمئن شد که پسررفته بازبه طرف گودال رفت و با تمام نیرو گودال رو عمیق تر کرد طوری که دیگه کامل می توانست درونش آرام بخوابد.قبل از رفتن داخل گودال روی تکه چوبی به طور خلاصه داستانش را نوشت و داخل گودال خوابید و تا جایی که می توانست خاکها رابه روی خودش ریخت فقط سرش بیرون ماند چشمانش رابست، فرشته دستش را گرفت وبرد.

شب هنگام  پسر با غذا آمد تا باهم غذا بخورند ،اما دختر را درکلبه ندید اولین جایی که به ذهنش رسید کنارگودال بود سریع به آنجا رفت اما ... ظرف غذا ازدستش افتاد اشکانش همانند دخترزلال میچکید، به کنارش رفت وصورت معصوم دختر رابوسید وگفت: دوست دارم

داستان زندگی دختررا خواند

پسر- کاش بخودم میگفتی، تو پاک ترین دختردنیایی

ازاشک های زلال دخترکنارقبرش که هروز گریه میکرد چشمه ای جوشید و پسراسم آن چشمه را اشک زلال نامید. که با اشکای زلال خودش یکی شد ه بود.

دلنوشته ی خودم